Masatoshi Nakayama

Masatoshi Nakayama ( 中山正敏, Nakayama Masatoshi )

Masatoshi Nakayama ( 中山正敏, Nakayama Masatoshi )

Master Masatoshi Nakayama


Shihan Masatoshi Nakayama 10th Dan (06-04-1913 †15-04-1987)

Meester Masatoshi Nakayama had gevechtskunsten in zijn bloed. Hij zette de geest en traditie voort van het werk van Funakoshi. Nakayama, geboren april 1913 in het Yamaguchi prefectuur, was een afstammeling van de Sanada clan uit de regio Nagano. Zijn voorvaderen waren zeer goed getrainde kenjutsu instructeurs.(de kunst van het zwaardvechten)

Toen hij tot de Takushoku Universiteit toetrad in 1932 werd meester Nakayama direct lid van de universitaire karateclub. Hij had les van meester Gichin Funakoshi en een van de zoons van de meester, Yoshitaka Funakoshi. Gedecideerd om zijn verdere leven aan karate toe te wijden reisde hij na zijn diplomering af naar China om daar verder te studeren en te trainen.
Na zijn terugkeer uit China in mei 1946, bracht hij een groep mede shotokan karate beoefenaars uit zijn studietijd bij elkaar om de shotokan karate traditie onder Gichin Funakoshi nieuw leven in te blazen. Met elkaar richtten zijn in 1949 de Japanse Karate Associatie op. In 1955 werd een hoofdkantoor dojo in Yotsuya in Tokyo gebouwd. Dit versnelde de bouw van JKA dojo’s overal in Japan.

De pogingen van de J.K.A. om de geest van karate te incorporeren en te bevorderen werden zeer hoog gewaardeerd door het Ministerie van Onderwijs (het huidige Ministerie van Onderwijs, Wetenschap, Sport en Cultuur). In 1957 ontving de J.K.A. van dit ministerie de exclusieve wettelijke erkenning binnen Japan als de officiële ledenvereniging ter promotie van ‘de weg van de karate’ Nakayama maakte gedurende deze periode en de daaropvolgende paar jaar onmisbare bijdragen aan de sport. Hij ontwikkelde samen met zijn collega J.K.A. instructeurs een nieuwe, rationele onderwijs methode die precies op maat van het niveau en doel van elke leerling gesneden was. Karate als lichamelijk ontwikkelings instrument, als zelfverdedigings methode, als wedstrijdsport, etc. Ook benadrukte hij de noodzaak om elk trainings aspect zowel lichamelijk als kinesthetisch praktisch te maken. Hij analyseerde op wetenschappelijke wijze hoe hij dit kon bereiken. Om ervoor te zorgen dat de ware essentie van het karate correct werd doorgegeven richtte hij en zijn volgelingen bovendien ook nog een twee jaar durend gespecialiseerd instructeurs programma op. Dit is overigens nog steeds het enige gespecialiseerde instructeurs systeem in de karate wereld. Aan het trainen komt geen einde. De J.K.A. was, en is nog steeds, de enige karate organisatie waarvan de full-time instructeurs elke dag bij elkaar komen voor een gezamenlijke training. Door middel van dit programma streven de J.K.A. instructeurs continu naar verfijning en perfectie van hun karate.

Nakayama bedacht ook het eerste wedstrijdsysteem voor karate. In oktober 1957 werd in het Tokyo Metropolitaans Gymnasium het allereerste J.K.A. All Japan karate kampioenschap gehouden. Dit werd zó goed door deelnemers en toeschouwers bezocht dat de toegangswegen naar de plek van het toernooi volledig volliepen.
Hij paste kata en kumite aan het wedstrijdsysteem aan en dit was een groot succes. Het vijfde J.K.A. All Japan karate kampioenschap werd zelfs bijgewoond door Zijne Hoogheid de Kroonprins van Japan. (de huidige Zijne Majesteit de Keizer van Japan). Karate won meer en meer aan populariteit in de wereld.

Meester Nakayama waardeerde de spirituele aspecten van het karate waar zijn leermeester Gichin Funakoshi geloof aan hechtte. In het bijzonder de deugd van de bescheidenheid en de geest van de harmonie. Hij kon niet genoeg laten zien, niet in woorden maar juist in daden, dat een mens, om deze kwaliteiten te laten zien, niet alleen een diep gevoel van fatsoen, maar ook een constante realisatie moeten hebben dat “er geen eerste aanval is in karate”.

Meester Nakayama stond er op dat tijdens het eigenlijke beoefenen van karate elke techniek de krachtige en meest oprechte persoonlijke inzet van de karateka moest weerspiegelen. Hij benadrukte ook dat het essentieel is om het drieluik kata- kihon, kata en kumite als één geheel te bestuderen. Ook bleef hij iedereen onverminderd er aan herinneren dat “de weg van karate die we nastreven een naakte, ruwe vorm van gevechtskunst is die we met een standvastig hart beoefenen in een toestand van leegte; het is een manier om je persoonlijkheid vorm te geven.”
In zijn latere jaren vatte hij al zijn technieken en filosofieën samen in zijn befaamde elfdelige serie boeken met de titel ‘Best Karate’
Meester Nakayama stierf in 1987 op 74 jarige leeftijd.

Plaats en reactie